De Duitse Peking eend

Ongetwijfeld een van de gezelligste en aanhankelijkste onder de gedomesticeerde eenden. In Amerika worden ze “The Donalds” genoemd. Dit vanwege dat Walt Disney de karakter trekken van de Duitse Peking afgeleid heeft in zijn beroemde Donald Duck presentaties
We moeten ons wel realiseren dat de Duitse Peking eend , zeker niet in zijn geheel Duits is. Onze Oosterburen hebben wel eens meer de gewoonte om bepaalde rassen naar zich toe te trekken. Wel is het zo, dat de Duitsers het originele type hebben vast gehouden en veredelt hebben in een raszuiver geheel.
Laten we eens terug gaan in de geschiedenis van onze “Donalds”.
De eerste berichtgeving van zware opgerichte witte eenden met een citroengele verenkleed, vond plaats in Amerika.
In 1870 gaf een Chinese student Mr Chan Laisun in New York een lezing over de
veeteelt in China  waar hij vermelde over in zijn land voorkomende  eenden.
Men noemde deze eenden aldaar  “shi –chin-ya-tze”of te wel 10 ponders(een gewicht uitdrukking)

Het gevolg was dat Mr.John Palmer in 1873 deze dieren importeerde in Amerika.
Echter in 1872 was een zekere Engelsman  Walter Steward die hetzelfde ras importeerde in Engeland, zijnde Peking eenden

En hier was de aanvang begonnen van de twee richtingen van de Peking eend.
De Amerikanen begonnen ter wille van de vleesopbrengst de Pekings in te kruisen met de legendarische Aylesbury eend, en zo ontstond De Amerikaanse Peking eend. Een zwaargewicht

En hoe kwam de Duitse Peking eend tot stand.? Dat is toch te danken aan de handelsgeest van de Nederlanders van weleer. De VOC had als enigste handelsonderneming toestemming om gebruik te maken van Japanse havens.
Vanuit Japan deed de Japanse of ook Pinquin eend  genoemd haar intrede in

Europa. (De Japanse/Pinquin eend is meer opgericht)De Duitsers en de Engelsen hebben de Pinquin/Japanse eend in gekruist met de reeds bestaande Peking eend. Dan moet er gezegd hebben dat onze oosterburen, het ras prachtig geperfectioneerd hebben.

Ik wil u niet belasten met gedetailleerde beschrijvingen , zowel in vorm of bepaalde raseigenschappen, daar is genoeg literatuur beschikbaar.(Wij gaan  ons toespitsen hetgeen voor u van belang is .
Ik bedoel hiermee, dat veel liefhebbers, deze eend niet altijd kweken voor een tentoonstelling.

Onze Duitse Peking eend, opgericht, alert,en altijd, maar ook soms overactief, immer in beweging, dat het zoveel energie kost, dat ze meer als regelmatig overdag een dutje doen.
Een prachtig gezicht, zo een groepje in rust. En nu komt het!!
Een van de raseigenschappen van onze Donalds, is in verhouding met de romp een korte volledig sterk ontwikkelde nek.
Dit heeft als gevolg, dan wanneer onze eend slaapt, dat zij niet in staat is , als haar overige medecollega’s in eenden rassen ,de kop achter tussen de vleugels kan steken.
Hun slaap houding is liggende op de kop opzij, rustend op de grond. In enkele Walt Disney films kan men deze slaaphouding gadeslaan.
Enkele beginnende liefhebbers dachten: O jee, mijn eend is ziek !! Dus niet.
De slaaphouding kan soms een nadelig effect hebben. Vanwege de enorme veerstructuur op de kop en diepliggende ogen met sterke ontwikkeling van de”wenkbrauwen” kan vuiligheid optreden rondom het oog, en kan zelfs gaan “tran”n" , vooral bij de woerden kan dat het geval zijn.   

Remedie is, om wat veertjes rondom het oog weg te knippen en het toedienen van zalf rondom het oog.

Bouw en type.

Hun houding bepaalt het zichtbeeld, brede schouders, diepe borst en vanzelfsprekend opgericht. Als we ons daar aan houden, dan is dit subliem.
Laten we niet overgaan tot excessen, je ziet bijvoorbeeld met loopeenden die zijn zo “overfokt”,dat ze nauwelijks hun evenwicht kunnen bewaren in een stilstaande positie, onze Saksen eend , van oorsprong een licht topgericht type , ziet men nu zo fors, dat het type bijna  horizontaal wordt gedragen, nog even en we zien een kiel. Probeer niet altijd het grootste type te kweken, je krijgt dan als resultaat een opgepropte Indische loopeend.
Automatisch kweek je dan ook te lange snavels en dunne hals  wat niet gewenst is.

Bevedering.

Raseigenschap”: Onze huiseend is het gehele jaar door in de rui en typisch voor de structuur van de bevedering is de “ kruin” op de kop. Tegen de veerstructuur in gedraaide veren.
Het is voorgekomen dat een fokker in Nederland deze dieren in zond op een show, en een “Onvoldoende“ kreeg vanwege het in de rui zijnde en niet geoorloofde veer structuur.!
Kleur: Vooral jonge woerden (eenden in mindere mate) bezitten een citroengele weerschijn op het verenkleed, dit is echt typisch voor onze Donalds.
Men kan dat intensiveren om wat extra maïs toe te voegen bij de voeders. Maïs is een gezond voedingsupplement voor deze dieren.
Maar men kan ook selecteren, de ene eend is meer pigmentgevoelig als een andere, om zodoende een fokpaar samen te stellen.

Ik wil u niet onthouden, hoe ver de zogenaamde fokkers gaan om een prijs in de wacht te slepen op een tentoonstelling..Dit is echt dierenkwelling.!!
Om een diepgele kleur te verkrijgen, houdt men de Duitse Peking overdag vast in een hok zonder daglicht en uitsluitend worden ze ’s avonds los gelaten , hun voer bestaat slechts uit maïs. Resultaat..puur diep gele eenden..
Een compliment aan keurmeesters in Nederland en België, op het beoordelingsbriefje stond vermeld: “Te geel” m.i. verdient de zgn. “fokker” een diskwalificatie
Men kan op een gezonde manier een verenkleur laten spreken. Elke kleurslag van onze gedomesticeerde eenden is onderhevig aan verbleking te gevolg van volle zon.
Vooral als ze het water uit komen. Om die verbleking te voorkomen, zorg voor schaduwrijke plekjes, onze eenden zijn er dol op en zoeken die gauw op.

Verzorging.

Men denkt ten onrechte dat  gedomesticeerde eenden geen “nachthok”nodig hebben. Vanwege de zeer losse bevedering van onze huiseend de Donald, zal met langdurige regenval een schuilhok een must zijn. Het dier is niet in staan om haar verenkleed in te vetten via de stuitklier. Waarom ? Vanwege haar korte nek, zal zij veel meer tijd nodig hebben om haar verenkleed “waterafstotend”te maken.”
Met onvoldoende onderdak, zal de rugpartij nat blijven, de veren veranderen in een soort slierten omdat de baarden van de veren loslaten.
Modder is echt een vijand voor de Duitse Peking eend. Het gaat vast zitten in hun losse veder structuur.

Onze eend als zovaak onder de vleesrassen worden niet gauw broeds, en als ze dat worden komt er niets van terecht. Vitale eenden en met de juiste broedcyclus geven een zeer goede uitkomst in de broedmachine.
Tracht dat de eenden hun eieren leggen in een “nachthok” , zo voorkom je dat kraaien, eksters en egels met  eieren er vandoor gaan.
Eendenkuikens zijn echte “rotsooimakers”in een mum van tijd heeft men de waterbak leeg en het meeste ligt er naast, zodat het een natte boel wordt met alle nare gevolgen van dien. Een fijnmazige rooster als bodem biedt uitkomst.”(De NPS heeft de intentie qua verzorging van eendenkuikens diverse workshops te organiseren)
Hier zal een apart artikel aan besteed worden. 

Volwassen eenden hebben behoefte aan een goede kwaliteit van scharrelkorrel, gemengd met hardvoer(tarwe/maïs etc)   Groenvoer is echt een must. Vanwege hun bewegelijkheid zullen Duitse Peking niet gauw te vet worden(dit in tegenstelling van de bewoners het land der origine) Een vijver is echt noodzakelijk en ze hebben daar er grootste plezier in.

Ziekten en onregelmatig heden
Laten wij het koesteren dat gedomesticeerde eenden in tegenstelling met onze kippen weinig ziekten onderhevig zijn.
Een wormkuur voor de kuikens, vooral als ze maar buiten mogen,want op de verse grassprieten hebben de larfjes zich alreeds genesteld, om hun intrede te doen.
Indien zich er een ziekte voordoet, is vaak te laat, omdat het dan een infectie is aan de organen.
Draai vleugels die voorkomen bij andere eendenrassen komen niet voor bij de Duitse Peking eenden. Waarom zij daar van gevrijwaard zijn is nog altijd een raadsel 
Onze Donald is een aanrader, waar men veel plezier aan zal hebben
Kenneth Broekman
  
 
Geraadpleegde literatuur
Joseph Brown 1930
Prof Grow USA
Manuscripten VOC