Ganzentrouw

Het is bekend dat ganzen een onvoorwaardelijke liefde voor elkaar hebben tijdens hun gehele leven. Op de foto kunt u zien dat de gent waakt over haar overleden gans. De gent wijkt niet van haar af.

Het vereist met enkele personen de nodige krachtinspanning om de Gent weg te halen bij haar overleden vrouwtje, ze blijft haar tot het uiterste verdedigen.
Nadien moet men op de gent letten dat zij niet in stress geraakt, vanwege het gemis van haar partner, kan zelf dood tot gevolg zijn.
De gans is overleden aan leg- uit.
Wat is dat eigenlijk?
Leg-uit is een prolaps van de cloaca.
Helaas komt dit voor bij jongen ganzen die voor het eerst het ei leggen. Het eerste ei is meestal extra groot(bij kippen gebeurt dat het dat het 1e ei een dubbeldooier is)
De claoca is bij jonge dieren niet elastisch genoeg. Men moet het zo zien, dat de cloaca aan een plaat bevestigd is waar ook de darmen aan hangen.
Het moederdier krijgt pijn om het grote ei naar buiten te persen.
Juist door het pijn wordt het persen verhoogd met als gevolg dat een gedeelte van haar darmen naar buiten wordt geperst.
Dit heeft als gevolg dat de gans overlijdt.
Ondanks dat men verhalen hoort, zoals geen voer geven hetgeen de ei-leg stimuleert..of tijdens de leg het dier op dieet zetten..kan men niet voorkomen
dat dit nare euvel af en toe de kop op duikt

Kenneth Broekman

Dit artikel kwam tot stand m.m.v.  Dr. Ad Voeten 

De blijde geboorte van Lientje Deze meiden uit het Somerse, Joyce en Eline, hebben onlangs een klein jubileum gevierd: nl ze werken reeds een jaar alhier op  de zondagmorgen  op  Huize Varsel , de dieren te verzorgen en met volle overgave. Maar Oh wee, als Eline een dode of levende muis ziet, of Joyce een spin…

Zwijmel, met haar veulen Harry, Zwijmel de lelijkste ezel ooit,wat een oren, maar  wat een lieve uitstraling en daar gaat het om.

Aandoenlijk

Bij Sylvia van der Hoeven lopen heel wat diertjes rond.
Zo ook een zijdehoen kloek met kuikens.
Helaas werd “Mamma Zijdehoen” slachtoffer van een roofdier.
De kuikens hebben een nieuw pleeg gezin.
Het is een prachtig en een mooi tafereel

 

 

***************************

Dokter Koole, onze eerste huisarts en  al lang niet meer onder ons,  zei het al:  ” Ik neem nooit meer  huisdieren- je  gaat er veel te veel
van houden   maar  wanneer  - om wat voor  reden dan ook- het afscheid komt,  is de hele familie  wekenlang ontroostbaar”

Dat die stelling niet houdbaar  was wist hij ook wel.
En  zo  hebben in zo’n veertig jaar   heel wat  dieren ons leven gedeeld en  koesteren we de meest prachtige   herinneringen,  plezier vooral, maar inderdaad ook verdriet als  de dokter weer eens gelijk gekregen had....

Onze  dochter Sandra  en zoon Coen   zijn volwassen inmiddels en  leiden al lang hun eigen leven  en dieren horen daar als vanzelfsprekend bij.
Sandra was al  jong  stapel op paarden,  had “ verzorgpony’s  en paarden en  nam paardrijles zo vaak als mogelijk,   reed dressuur wedstrijden,  kortom paarden en nog eens paarden.
Een eigen paard  was haar grote droom  en die werd werkelijkheid toen ze ging werken.

Zelf had ik nooit zoveel met paarden.  
Ze  zijn  nogal groot en   opzitten en pootjes geven  laat staan apporteren- doen ze zelden.
Maar toch door de jaren heen raakte  ook ik verslingerd aan  Kasparo, want dat is zijn naam.

 

Op een dag had hij de   planken omheining van zijn bak enigszins gemolesteerd  en  mocht ik opdraven om de schade te repareren.  Op mijn knieen in het  zand en  met een accuboor in de weer om de planken vast te schroeven  plofte er  opeens een enorm paardenhoofd op mijn schouder  en werden  mijn werkzaamheden nauwkeurig gevolgd  met zijn neus vrijwel op  de boormachine, Mijn  schrik was snel  voorbij ;  hij  was slechts nieuwsgierig.

Een keer  heeft hij me onbedoeld  pijn gedaan, toe hij met zijn  volle zeshonderdvijftig kilo op mijn voet ging staan bij het uit de trailer stappen en  nog hoor ik mijn middenvoetsbeenjes kraken.  
Het enige positieve was dat ik niet onverdienstelijk bleek te kunnen jodelen.
Ongeloofelijk dat er niets stuk was.  Ik moet wel zo sterk als een paard zijn.

In een turbulente periode in Sandra’s leven,    bleken Kasparo en het rijden over onze prachtige Veluwe de beste therapie.
Was het een wonder dat  er een band voor het leven ontstond?

Jaren later  bezochten mijn vrouw Marian en ik regelmatig de ouders van Kenneth, in een verzorgingstehuis in Amersfoort   Kenneth  en Marian   waren als kinderen in de  vijftiger en zestiger jaren praktisch buren.

De ouders van Kenneth kregen  weinig bezoek,  een keerzijde wanneer je kinderen allemaal in het buitenland wonen  of werken.  Marian  deed graag wat  terug voor al het goede wat  deze mensen voor haar betekend hadden.

Zo  gebeurde het  dat we naar Someren togen  en daar de menagerie van Kenneth en Jaqueline zagen;  honden,  eenden, kippen, ganzen, ezels ,  paarden  in grote aantallen.

Grotere  dierenliefhebbers   hebben wij nog niet ontmoet.
Voor Kasparo had de tijd echter ook niet stil gestaan en  zijn pensionering begon in zicht te komen.
Het zal duidelijk zijn dat euthanasie of  de slager een volstrekt onbespreekbare optie waren
Er zijn Paardenpensions  maar  die kennen een flinke wachttijd en  dito prijskaartje.
Zo  begon het idee te ontstaan of   Kasparo’s toekomst wellicht op Kenneths farm zou kunnen liggen, om daar een welverdiende oude dag te genieten

 

En zo  is het ook  gegaan, sinds 1 december 2007   geniet Kasparo zijn meer dan welverdiende pensioen  te Someren.
Toch  blijven de woorden van  onze oude Doktor  recht overeind;  hoe goed  Kasparo het ook heeft;  afscheid  van een dier waarvan je zoveel gehouden hebt, doet pijn.

Jan van Kranenburg           

 

*****************************

Het beestenspul op Huize Varsel is wederom uitgebreid. Joyci,
die alhier de dieren verzorgt heeft zich liefdevol over de plotselinge afgestane fretjes

Sjors en Sjimmie  ontfermd .

*************************

 

Erkentelijk dat een bekend honden blad aandacht besteed aan pluimveeperikelen.

 

Een avontuur uit de wondere wereld van een hondentrimmer

 

Een hondentrimmer in het gevang!
Dat Jacqueline van den Heuvel als hondentrimmer ook een dierenliefhebber is valt niet onder de categorie nieuws. Iedere hondentrimmer is dat.
Dat haar partner Kenneth Broekman ook dierenliefhebber is valt onder de categorie ‘meegenomen’ maar ook dat is op zichzelf niet echt schokkend. Maar wacht even… zij zijn niet alleen dierenliefhebbers maar ook mensen met een groot gevoel voor rechtvaardigheid, voor eigenwaarde, voor principes zelfs!

Toen in 2003 er uitbraken waren van de vogelpest raakte onze overheid geheel in paniek. Niet zozeer vanwege die zielige vogels maar veel meer vanwege de exportbelangen van onze heilige bio-industrie.
Er werd een oplossing gevonden. Pluimvee, in bepaalde delen van Nederland, moest worden gedood. Dus al het pluimvee. Ook dat van de particulier, ook het favoriete huisdier van kinderen. Letterlijk alles!
En dat terwijl het aangetoond was dat onder het niet intensief gehouden pluimvee geen sporen van vogelpest waren gevonden. Maar ja, die bio industrie toch!
Al met al werd het de echtgenoot van Jacqueline teveel. We zeiden het al, zij zijn mensen van principe! Hij startte een vervoerlijn om kippen, zwanen, ganzen, eenden, fazanten en wat al niet, naar veilige oorden te transporteren. Natuurlijk was dat feitelijk zo illegaal als wat, maar zij konden het niet over het hart verkrijgen om volledig gezonde huisdieren (wat zou u ervan denken als dat met uw eigen hond gebeurde?) te laten afmaken alleen vanwege de belangen van de bio industrie.
Weliswaar was de handeling illegaal maar het gebeurde zeker niet stiekem, Integendeel, omdat het een principezaak was werd er lustig antwoord gegeven op de vele vragen van journalisten en werd ook het verhaal afgestoken in diverse televisie-uitzendingen!
Ging dat goed? Jawel tot juni 2003. Om 12 uur 's nachts een oorverdovend kabaal op straat. De hele straat werd erdoor gewekt. De overheid was gemobiliseerd. Een Rechter Commissaris, een Officier van Justitie, een Griffier, 4 politieagenten en 6 ambtenaren van de AID.
Ging het om een dreigende volgende wereldoorlog? Om moord of doodslag? Nee hoor, het ging om Kenneth en Jacqueline.
Kenneth werd direct geboeid afgevoerd en hij verbleef de volgende 4 dagen in een politiecel, waarna hij nog eens 9 dagen in een Huis van Bewaring mocht doorbrengen. Jacqueline werd in de kamer in een stoel gepoot. Onder bewaking van twee dienders (ze mocht eens willen weglopen) zat ze daar tot half vijf 's morgens. Ondertussen werd het gehele huis overhoop gehaald want er zou toch eens een eend achter het behang zijn verstopt!
Na een paar dagen werd ook Jacqueline opgepakt. Toen ze werd gearresteerd werd haar een indrukwekkend bevel tot in zekeringstelling voor de duur van drie dagen getoond. Hup mee, de cel in. Wat had zij voor kwaad gedaan dat haar tot staatsvijand maakte? Welnu, ze had niet direct de telefoon ter hand genomen om de autoriteiten te waarschuwen dat haar man met pluimvee in de auto naar pluimveeveilige gebieden reisde.
Het kwam tot een rechtszaak. De eis was een werkstraf van 240 uur voor Jacqueline maar dat werd omgezet onder het motto van "de overheid is krachtdadig"tot een boete van € 2.500, - Kenneth werd geacht een bedrag van € 4.500, - over te maken.
Dat is toch wel fors. Kreeg een straatrover nog maar zo een straf! Zij gingen in beroep en werden daarin bijgestaan door de strafadvocaten, de gebroeders Anker en Anker.
En de Rechter? Tja, formeel hadden zij de wet overtreden. Maar deze Rechter was een wijs man. Hij ontsloeg ze prompt van rechtsvervolging.
De moralen van dit verhaal.

De geredde vogels maakten het uitstekend en zij en hun nageslacht kwetteren en kwaken er tot op de dag van vandaag lustig op los. Principes zijn mooi, maar hier is een collega hondentrimmer die tot het einde is gegaan voor haar principes!
Nu waren het de hoenders, de volgende keer wellicht de honden? Dankzij deze actie zal onze overheid niet meer zo snel besluiten om tot dit soort dieronwaardige (en mensonwaardige) acties over te gaan.

Groomers Europe - Hans Diehl

bronvermelding..”Groomers Europe”

****************

**************

Acron doet zijn intrede op Huize Varsel

Acron een prachtig trekpaard 14 jaar oud heeft haar leven lang  de huifkar getrokken voor Uitspannerij de Zeven Geitjes in Tilburg.
Het transport betrof trouwerijen, gehandicapte kinderen, toeristen.
Acron heeft artrose en is niet meer in staat op de huifkar te trekken.
Wij hebben hem opgenomen om zijn jaren hier te slijten, hij kan nog vele jaren mee.
Een ontzettend lieve ruin.
Alvorens op transport naar Someren werd Acron eerst bekapt.zie foto’s.

*******************

Kunnen wij nog wel eieren, zuivel of vlees eten dat afkomstig is uit de intensieve veehouderij?

SOMEREN – Als liefhebbers van hobbypluimvee weten wij allemaal dat, ondanks dat onze dieren geen gevaar vormen voor de verspreiding van het vogelgriepvirus, wij, omwille van de economische belangen van de intensieve pluimveehouderij, de komende jaren onze dieren tweemaal per jaar moeten ophokken of ze voor een veel te hoog tarief moeten laten vaccineren. Buiten dat het zo karakteristieke Nederlandse platteland zonder loslopende kippetjes, eenden en ganzen een triest aanblik biedt, veroorzaakt het ophokken onnodig dierenleed en kost de liefhebber nog veel geld ook.
Zou het daarom niet een goed idee zijn als wij, als de sector hobbydier- houder, het voortouw nemen en massaal geen vlees, zuivelproducten en eieren meer eten dat uit de intensieve sector afkomstig is. Dus massaal overstappen op producten die alleen nog maar op ecologisch verantwoorde wijze worden geproduceerd op bedrijven die duurzaam ondernemen. Bedrijven die hun pluimvee huisvesten in scharrel-, veranda- of uitloopsystemen, of hun vee voldoende ruimte en weidegang bieden.
De Nederlandse Pluimvee Sociëteit vindt van wel!
In Duitsland is men al met een dergelijke actie begonnen, dus ook Nederland kan niet achterblijven!
En van de politiek moeten wij het in dit land niet hebben. Uit eigen belang lieten de grote politieke partijen toe dat in 2003  onze gezonde hobbydieren werden geruimd. De Partij voor de Dieren lag er niet van wakker en de landelijke Dierenbescherming sloot zelfs haar ogen ervoor. De enige die zich echt roerde was de SP, zij kwamen vrij snel met het rapport “Niet ruimen maar prikken”. Misschien een goede reden om op 22 november ditmaal wel op de SP te stemmen, hun aangepaste visie op ons Koninklijk Huis en de NAVO en hun partijprogramma maken het voor velen nu wel mogelijk.
. Kijk om het koopgedrag echt drastisch te wijzigen maar eens naar de video over hoe het er in legbatterijen, in dit geval in Duitsland, echt aan toe gaat. U vindt hem op onze site onder Mens en Dier, de beelden zijn wel schokkend. Misschien wordt met het zien van de beelden de vraag: “Kunnen wij nog wel eieren, zuivel  of vlees eten dat afkomstig is uit de intensieve veehouderij?” meteen beantwoord en slaat het koopgedrag in Nederland en in het bijzonder onder ons hobbydierhouders, massaal om.

De EPS zou het van harte toejuichen!
 Namens de Nederlandse Pluimvee Sociëteit
 Kenneth Broekman                                                          26 september 2006

*****************

Het ophokken van dieren is in Duitsland zeer extreem
De watervogels bijvoorbeeld , mogen niet met de buitenlucht in aanraking komen.
Alles zit binnen met gesloten ramen en deuren.
Nadat de ophokplicht  in Duitsland was opgeheven, begrijpen we natuurlijk, dat liefhebbers het eerste wat ze doen, om hun dieren in dit geval jonge ganzen van de vrijheid en het water laten genieten.  
Toch is het oppassen geblazen..de dieren hebben tijdens het ophokken geen gelegenheid om hun veren in te vetten.
Deze jonge  gansjes hebben het niet overleefd.  Ze zijn “lek”en stierven aan onderkoeling.

*****************

Wat moet je, als je met een moederloos eenden kuikentje zit?
 Je zet het onder een warmte lamp en plaats er een knuffeleend bij, die ook nog af en toe een geluidje maakt.

******************

 

Afscheid Boris

****************

Toulouse ganzen

Reeds jaren houden wij Toulouseganzen. De Toulousegans is een origineel Frans ras en werd vroeger in hoofdzaak gefokt voor de lever. (foie gras). Toen de ‘La Reine du Gers’ werd gecreëerd, een gans die veel sneller een grote lever kreeg, verloor men de interesse in de Toulousegans. Dankzij Engelse, Duitse en Nederlandse liefhebbers is het ras voor de toekonmst bewaard gebleven. In Nederland zijn er helaas weinig fokkers van dit ras. De Toulousegans heeft een zwaar en robuust lichaam. Bijzondere kenmerken: een keelwam en de witte buikwam, die uit twee gelijke delen bestaat, met een diep gestelde borst. De Toulousegans is een ras wat rust uitstraalt en is zeer aanhankelijk. In verhouding met andere ganzen eten ze weinig. Gras is een ‘must’ voor deze dieren.

******************

De Aylesbury eend

Dit is een Engels vleesras, afkomstig uit de Aylesbury-vallei in het Graafschap Buckingshire. Het is de grootste en zwaarste eend onder de gedomesticeerde rassen. Deze eenden bevolkten vroeger met duizenden de markten in Londen. Ze stonden bekend om hun bijzonder smakelijk vlees. Op de foto ziet u zo’n enorme Aylesbury eend, met zijn diepgestelde borst. Het borstvet van deze eenden werd gebruikt in de wol-industrie. Heel opvallend kenmerk is de snavel, die wit / blank is; alle andere witte eenden hebben namelijk een oranje snavel. Men zei vroeger: “Hoe blanker de snavel, hoe smakelijker het vlees”. Dit ras is momenteel allerminst populair, zó erg, dat de Engelse Watervogel Asc. enige tijd geleden een commissie ‘Red de Aylesbury’ instelde, en dat voor een ras wat vroeger de nationale trots van Engeland was! Nog altijd is het ras zeer zeldzaam. In Nederland zijn 1 of 2 fokkers, voor zover bekend.

De Rouen eend

Jarenlang bevolkten de Rouen eenden onze tuinen.
Het zijn de kleurrijkse gedomesticeerde eenden, zeer zwaar en ontzettend aanhankelijk. Ook dit ras is van Franse origine, en werd daar vooral gefokt om de lever. In Frankrijk zijn ze bijna niet meer te zien.

 

Jersey Giant hoenders

De Jersey Giant is de zwaarste kip onder de hoenders. De naam zegt het al…het is een gigant. Het ras is niet populair; omdat ze zo groot zijn hebben ze veel ruimte nodig. Niet echt een ‘aai-kip’ , wel ontzettend rustig en aanhankelijk. Het is typisch een vleesras, de leg stelt niet zoveel voor. ’s Zomers leggen ze een redelijk aantal middelgrote eieren, maar ’s winters neemt de leg praktisch geheel af. Men kan de leg wel forceren door bij te lichten, waardoor men de daglichtperiode verlengt, maar daar zijn wij geen voorstanders van.

Mondain duiven

Mondains in de tuin

Ook een gefotografeerd in een kooi, kijk wat een body!

De Mondain duiven noemen wij onze grasduiven. Ze kunnen – net als ons andere pluimvee – moeilijk vliegen. Vanwege dat beperkte vliegvermogen zijn ze zeer kwetsbaar voor roofvogels en andere roofdieren. De Mondain is een vleesduif van Franse origine. Het zijn gezellige dieren die altijd om je heen lopen. Broeden geeft vaak problemen; de duiven zijn zeer zwaar en drukken door hun gewicht de eieren nogal eens kapot.

De overige dieren van Huize Varsel

 

Onze ezels heten Bachus en Lazerus. Kenneth kreeg deze lieve dieren van zijn vrienden, toen hij met pensioen ging. Waarom? Als hij een biertje teveel op had, betitelde hij zijn vrienden met: Shit donkey’s. Hij laat nu die uitdrukking achterwege.

Honden

Onze honden, de Duitse herders Igor en Boris, en ons divansletje Guppy. Op de andere foto ziet u ons Zijdehoentje Krekel, die altijd zijn maaltje meepikt als Boris eet.

Paarden

Dit is het trekpaard Klaartje, gered van het slachthuis. Nu mag hij zijn oude dagen slijten op ons Landgoed ‘De Wiemelhoek’.