ZWEEDS PLUIMVEE IN MERELBEKE

 

De provinciale kleinveetentoonstelling van Oost Vlaanderen in Merelbeke 2009 barstte bijna uit de broek. Wat een randgebeuren en wat een inzendingen; 150 meer dan de vorige editie, dat geluid hoor je tegenwoordig niet veel meer.

Toen ik zondagmorgen 25 oktober vroeg in een heerlijk najaarszonnetje rond fietste om wat inspiratie op te doen voor dit artikel, zweefde er een grote buizerd boven mijn hoofd. Ik reed over een kleurige lappendeken van in de nacht afgevallen bladeren; wat had ik graag die buizerd willen zijn en van boven af al dat moois kunnen aanschouwen. Wat zou ik graag de kleinveetentoonstelling in Merelbeke op die manier willen bekijken; dat is ook een prachtige gevarieerde verzameling van de meest uiteenlopende kleinveerassen. De presentatie en aankleding waren daarbij ook heel natuurlijk en een lust voor het oog; niet alleen steriele rechten rijen kooien, maar alles was met natuurlijke materialen aangekleed en waar nodig gecamoufleerd.

De presentatie van het door NPS geshowde Zweedse pluimvee, te weten de Zwarte Zweedse kip, de bonte Zweedse Gans en de Zweedse buff en blauwe eend maakte veel indruk op het publiek. De dieren zaten dan ook in een schitterend onderkomen, opgezet door ons platformlid Gert Calcoen, heel natuurlijk allemaal. Zo ziet het lekenpubliek en de liefhebber pluimvee graag gepresenteerd, konden wij uit de reacties optekenen.

Vooral de Skana gans kreeg veel belangstelling, net als de zwarte kip; die had nog nooit iemand in levende lijve gezien. De Zweedse eenden maakten vooral indruk door hun krachtige en vitale uitstraling. Veel van deze dieren zullen gebruikt gaan worden om Franse en Belgische eendenrassen van bloedverversing te voorzien. Dit zal zeker een positieve uitwerking hebben voor de legkracht en gezondheid van deze rassen.

Even een tip voor mensen die deze rassen voor erkenning in hun land willen voordragen. Een ras wat in een bij de Entente aangesloten land erkend is, moet men altijd toelaten als de kwaliteit goed is. Het kan niet geweigerd worden omdat het bijvoorbeeld te veel op een ander ras lijkt.

Op zondag middag was er de prijsuitreiking. De NPS had een kar vol prijzen beschikbaar mogen stellen. Deze prijzen waren ons geschonken door voerfabrikant Garvo, onze vriendschapsverenigingen Gross Felda en Leihecken uit Duitsland en een keur aan prijzen van onze Zweedse vrienden. Dat de inbreng van de NPS gewaardeerd zeer werd bleek wel uit het feit dat ons platvormlid Kenneth Broekman plaats mocht nemen achter de tafel met notabelen. Een klus die Kenneth normaal liever aan een ander overlaat maar nu zat hij mooi in het zonnetje.

Geert de Clercq, voorzitter van de vereniging in Merelbeke, liet al blijken dat hij ook de komende jaren op de NPS inbreng hoopte. Aan de gezelligheid daar en de medewerking die we kregen bij het uitwerken van de ideeën, zal het niet liggen. Onze denktank gaat wel weer een leuk thema bedenken voor volgend jaar.

IIJsselstein Oktober 2009 Dirk de Jong

*********************

VLEESHANEN PROJECT

Een overzicht van de vleeshanen.

De Vrienden van Avicorni, een groepje mensen met veel NPS inbreng, bedachten het ‘Vleeshanen van de Wereld’ project. Een actie om eens iets geheel anders op een show te laten zien, namelijk de oorsprong van onze tentoonstellingen het nut van onze dieren. De vrienden kunnen tevreden achterom kijken, want het was een groot succes; veel geschonken ereprijzen en een ruime inzending in een leuke variatie. Als extra aankleding waren er prachtige kunstwerken van hanen te zien en te koop van de Belgische kunstenares Rita Vergote (Rive). Rita is de echtgenoot van de internationaal bekende pluimveekeurmeester en auteur van vele boeken Wilfied Lombary. Het project was feestelijk afgebakend met prachtige grote vlagen zodat belangstellenden snel naar de goede hoek konden worden verwezen.

Ohhh wat is die mooi !!

Pluimvee kenners bij uitstek Ad Taks en Jan Willem beoordelen de vleeshanen van de wereld

Tijdens de keuring viel op dat als je keurt zonder witte jas en gewoon ontspannen voor de kooien op een stoel zit, de mensen je sneller aanspreken. Verschillende keren heb ik mogen uitleggen waar we mee bezig waren en natuurlijk waar een keurmeester naar kijkt. Gelukkig had Ad Taks een keurbriefje gemaakt, waar we op 5 onderdelen punten konden geven, dat gaf al veel duidelijkheid. Op de vraag: “Welke is nu de beste?” heb ik eerlijk geantwoord: “De haan die ik mee naar huis zou nemen als ik er 1 mocht slachten”. Gek genoeg geen commentaar gekregen van…  “maar dat is zielig”…; deze bezoekers keken al anders tegen een kip aan.

Jan Willem achter de proeverij van de Noord Hollandse blauwe.

Prachtig gepresenteerd, een unieke gebeurtenis, de mogelijkheid om de smaak van hobby­matig gehouden hoenders te proeven naast een bedrijfsmatig gehouden hoen. De firma Volwaard durfde de uitdaging wel aan; grote klasse! Deze firma houdt de slachtkippen op een diervriendelijke manier en dat proef je. Zelfs de politiek zag wel iets in deze samenwerking; dit is voor ons hobby dierhouders een kans om het grote publiek te boeien. Er waren drie totaal verschillende kip-smaak-sensaties te proeven.

De Proeverij, van de Volwaardkip, Het Chaamse hoen en de Noord Hollandse Blauwe.

Jan Willem Hondeling liet ons een rollade, gemaakt van uitgebeende dijen van Noord Hollandse Hoen proeven, zelden zo’n smakelijk stukje kip geproefd. Jan Willem, voor jou een diepe buiging en een staande ovatie; dat je van lekker eten hield wist ik, maar dat je het ook zo kon klaar maken, geweldig!

Het tweede product wat we konden proeven was een ragout gemaakt van het vlees van het Chaams hoen, dit had ik al meer geproefd. Nu werd mijn toastje vol geschept door Jac Rombouts; die komt zelf uit Chaam en dat proef je. Van Ad Taks kreeg ik altijd een karig belegd toastje, heerlijk hoor, maar de ware smaak komt toch beter tot zijn recht met een volle hap Chaams ragout en een klein stukje toast. Jac, ook jij de complimenten en dan vertel ik maar niet van de gewaagde standaankleding… ik ben benieuwd wat voor commentaar daar over gehoord is

Prachtige schilderijen als thema de Haan van Ria Vergrote

 

De firma Volwaard liet een stukje kip proeven uit de wok, een heerlijk sappig stukje kip, eerlijk vlees, geen kruiden om smaak te maken, maar kip zoals kip hoort te smaken; grote klasse. De kip werd bereid door een echte Show Food kok, Jean Paul Picard hij serveerde er een saus bij van Belgisch bier en peperkoek. Wat had ik graag wat meer tijd gehad om met deze man van gedachte te wisselen, hopelijk komt er een vervolg.

De Belgische kunstenares Ria Vergrote exposeert haar schilderijen

Graag had ik als Francofiel het verschil eens laten proeven van de superieure Franse hoenders met de duidelijk minder smakelijke Amerikaanse Jersey Gigant. Dit zat er nog niet in, maar er is al wel een begin gemaakt met de omslag terug naar het nut.

IJsselstein 2008. Dirk de Jong

*********************

De keuringen gezien door het oog van liefhebbers

Hoe belangrijk is een keuring voor de fokker/liefhebber.?Ik zelf beschouw het als een “second opinion”.
Het is een moment opname en dan kan er van alles verkeerd gaan. Keuren dicht voor een kooi mag natuurlijk nooit.
Dieren zullen nerveus zijn en kunnen geen juiste houding aannemen, en dan heeft de  keuring geen nut gehad.
Vooral bij gedomesticeerde watervogels, moet men op geruime afstand het dier observeren.
Bij loopeenden is het dicht op de kooi keuren gewoon funest.
Het beste kan men een loopeend keuren op 2 meter afstand van de kooi,
breng een arm verticaal met bijvoorbeeld een balpen in uw hand en we zien dat het dier zich prachtig gaat stellen.
Ook bij ganzen is observeren op afstand een must.
Als men het keuringbriefje leest, kan men zo zien, of er op juiste afstand en dus correct is  gekeurd.
Als we zo hier en daar keuringbriefjes lezen, dan zijn er wat toch manke opmerkingen daartussen.
Bijvoorbeeld bij een Duitse Peking, waarop staat.”.moet geler van kleur.”Ik vind dit een onjuiste opmerking.
Ik praat liever over  citroengeel.
We moeten wel notitie nemen, men kan een Duitse Peking zo geel krijgen als men wil.
Er zijn fokkers die de Donalds(zo worden de Duitse Peking in de USA genoemd) die zo bezeten zijn
van een hoger predikaat, dat ze het welzijn van het dier schaden.
Bijvoorbeeld, de eenden worden alleen maar ’s nachts uitgelaten en overdag moeten ze in het hok blijven,
en dan slechts maïs voeren.
We weten dat open water en zonlicht het verenkleed verbleekt.
Men gaat dan wel heel ver, ter wille van een hoger predikaatje, of een prijsje.
Ik was zelfs zeer verheugd, dat ik op een Nederlandse keuring las, waarop werd vermeld..”is te geel”
Een duidelijk signaal aan de fokker.

Over het pigment geel, zal ik in de nabije toekomst een artikel  wijden.
 Van invloed zijn..klimaat, de genen, voedsel.
 Men zegt ook, gele weerschijn op een wit verendek getuigt van conditie.
 Ik twijfel hieraan, de Amerikaanse Peking eenden dienen zuiver wit te zijn en zonder geel.. zijn ze ook in een sublieme conditie.!!
 Dus ???  

Rouaan eenden ook zo iets leuks om te keuren..mag dieper van bouw leest men.
Het dier richt zich sowieso op als men bij de kooi komt.
Als men heel voorzichtig de Rouaan eend bij de voorkant wat optilt,
en men ziet dat de onder kant van de kiel  kiel wat rommelig is,
dan betekent dat het dier een perfecte horizontale kiel heeft.

Dan leest men ongelijke spiegel zoming, het kan toch niet gekker worden.
Hetgeen onze legende Kobes. zei “.mierenneukers zijn het” .
Dat zijn de woorden van Kobes, met weemoed denk ik aan Wim Biallosterski,
een grotere leermeester en deskundige heb ik in Nederland nog niet ontmoet.
Hij zou nooit een dier uit de kooi nemen(uitgezonderd kwakers),
dit getuigd dat hij de wetenschap bezat om een dier op kwaliteit te beoordelen.
m.i. waszijn opvolger Harm vt Hof, je las met grote bewondering zijn beoordelingen,
Ik ervaarde de keuringen van Harm als een  bijzondere studie.
Helaas heeft hij ons veel te vroeg verlaten.

Smaragd eendjes..het ziet er soms naar uit dat woerdjes met zwarte snavels in hogere predikaten vallen.
Zelfs zo absurd dat liefhebbers alleen maar vrouwtjes insturen. op een show.
Waarom?
Omdat de woerdjes , wat groen in hun snavel hebben, krijgen die een lager predikaat.
Enkele keurmeesters zweren bij het idee, hoe zwarter het snaveltje,des te hoger is het predikaat bij de woerden.. Liefhebbers alsjeblief niets van aantrekken, hou dat enig groen vast bij uw woerdje, want dit geeft de bron van de smaragdgroene kleur.
Dit geldt ook voor de Cayuga eenden.
Ik geef toe, dat de Smaragd en Cayuga  woerden op de snavels in Duitsland wel overdadig groen zijn.

De Saksen eend

Een prachtig dier,het is een licht opgerichte land eend. Helaas zien we een tendens, merendeels te wijten aan het samensmelten van de beide Duitslanden.In het voormalige Oostduitsland had ieder gedomesticeerde watervogelras een speciaal club. 
De Saksen eend had zich daar ontwikkeld als een laag gesteld dier  met zelfs een kiel.
Dat bracht enige turbulentie en discussies in Duitsland.
En die zijn er nog niet uit.
ok in Nederland ziet men op de tentoonstellingen +helaas laaggestelde Saksen eenden.
Met pijn in mijn hart heb ik afscheid genomen van de Aylesbury eend.
Een ras, dat zelfs in het land van oorsprong(UK) enige tijd geleden zo onder druk stond dat
Tom Bartlett een commissie in het leven   riep “Save The Aylesbury”.
In Nederland/Belgie  zijn er nu nog maar enkele fokkers.
Die moeten  dit ras koesteren en de dieren dienen ook gekeurd te worden met de keurstok van liefde.

Zo vermeldde de grote deskundige en “het begrip” Coen Aalbers over een keuring van Rode Dorkings.
We missen hem wel, hij was de enige die keurmeesters durfde aan te pakken op hun fouten.  

De kwaliteit van de Aylesbury doet in Nederland zeker niet onder voor onze buitenlandse fokkers van dit ras.

De Toulouse gans

Er is geen gans waar momenteel in Europa zoveel over gediscussieerd wordt .
Op internet wemelt het van de aanbiedingen.
Enkele laten mooie dieren zien, en men onderneemt de reis,,ook geen pretje tegenwoordig,
en men ziet na aankomst..de kleur  hebben ze en verder niets.
De droom was..hoe krijgen wij het Radetsky type terug..?Een begaafd  fokker ,
was hij,maar verkocht niets, reisde wel alle shows af in Europa.

Duitsland van weleer was een toonbeeld van prachtige dieren. Helaas ondanks inzet hebben we nog tot nu toe, 
het Radetsky type niet kunnen bereiken.
Sterker nog,  in Duitsland is de toon gezet, om grote dieren(opgericht),vooral de genten,
met lange halzen, zeker breed in de schouders..met gesloten verendek op de rug,
de voorkeur te geven aan de origine van dit ras.

Laten wij wel stellen, De Toulouse was een nut ras..qua lever opbrengst en het vet  werd verwerkt in de wolindustrie .
Door de Engelsen is dit dier veredelt..en laten we dat type vasthouden.
Als men een keuringsbriefje leest over een opmerking van de snavelbelijning..(lachwekkend eigenlijk)
Niets van aantrekken, wees maar trots dat je  het type en bouw hebt bereikt.
We moeten wel de zoming in de gaten houden. Een gesloten verendek is moeilijk te verwezenlijken,
dit komt omdat , de Toulouse gans in verhouding met de romp zeer brede schouders heeft,
Hoe zit het nu eigenlijk met de breedte van de halsring van diverse eenden soorten,? Soms leest men op het keuringbriefje te breed te smal..Mijn idee is , hou het er maar op dat het goed zichtbaar is en ga niet sleutelen, wees maar blij als je het type en bouw heb bereikt.

Kenneth Broekman