De Rouaan eend

 

Dit is ongetwijfeld een van de oudste vleesrassen onder de gedomesticeerde eenden met een kleurrijk verenkleed dat de laatste 150 jaar onveranderd is gebleven.
Het ras vindt haar oorsprong in Frankrijk.
Deze zware eend, werd in Frankrijk, de Rhône of Normandische eend genoemd. De Engelsen gaven deze eend de naam Rouen eend, omdat dit ras met duizenden uit de Franse havenplaats Rouaan naar Engeland werden geëxporteerd, waar zij op talloze markten werden verhandeld
Deze nut-eend, had een drieledige doel: het vet werd gebruikt voor de wolindustrie,vlees voor de consumptie en gezien haar massieve bouw, was er veel eendendons voorradig.
De Fransen staan bekend dat ze nonchalant om gaan met de typische raseigenschappen.
C.Belon meldde reeds in 1630 dat zeer zware eenden met een mengeling van kleuren de Franse rivieroevers bevolkten.
Het waren de Engelsen die dit ras perfectioneerden.
Baldamus schreef in 1890 dat deze eenden afstammen van de Anas Boschas. De bekende wildkleurige eenden die onze beken, rivieren en meren bevolken, met dit verschil dat de kleur van de Rouaan dieper en sprekender is.
In verband met de kleurslag worden verschillende termen gebruikt; in Frankrijk wordt deze eend Rouen “fonce” (donker) genoemd. In Duitsland: donkerwildkleurig, in Engeland: wildkleurig en om de verwarring compleet te maken noemt Nederland deze kleurslag rood forel!!!!! Het zou Nederland niet zijn om zich aan te passen. Dus wij houden het maar bij donker wildkleurig.
Rondom 1860 bereikten de Rouaan eenden Duitsland, . Rond 1900 beleefde de Rouaan eend een enorme bloei, niet alleen als nut eend, maar ook als sier eend trokken zij de belangstelling in Duitsland van meer dan 300 liefhebbers, een ongekend aantal voor die tijd.
De productie van deze vleeseenden is in Nederland nooit van de grond gekomen.
In Nederland werden wel honderdduizenden eenden gehouden bestemd voor de ei productie.
Later ging men Amerikaanse pekingeenden houden voor de slacht, echter heden is hier geen sprake meer van.

 

Tentoonstellingen.

In Nederland is de belangstelling voor de Rouaan altijd beperkt gebleven. De laatste jaren neemt de belangstelling toe om de Rouaan eend te exposeren, echter de meeste liefhebbers houden liever hun dieren thuis. Ik heb daar begrip voor, want wat heeft een liefhebber/fokker  aan opmerkingen van de keurmeester; nagelpuntje ontbreekt, of spiegelzoming kan sprekender. Daar zit het publiek en de liefhebber niet op te wachten.
Een Rouaan eend is niet eenvoudig te keuren, zoals u op de foto’s ziet, stellen ze zich opgericht zowel in houding als in vleugeldracht. Helaas moeten we constateren dat er binnen het keurmeesterkorps een  hardnekkige garde bestaat van de oude stempel, die deze dieren uit de kooien nemen om te keuren wat ontaard in een partijtje vrij worstelen. Het welzijn van het dier is hiermee niet gediend. Wil men dit voorkomen, kan men uitwijken naar buitenland waar dit soort handelingen  verboden zijn.

Type en Bouw.

Zodanig dat door haar immense lichaam en gewicht deze eend nooit instaat zal zijn om te vliegen.
Wat gelijk op valt aan deze eend is dat zij zeer diep gesteld zijn.
Door middel van de vooruitstekende ronde borst ogen ze zeer massief.
Als de eend in beweging is mag de kiel (de horizontale buiklijn) de grond net niet raken.
De eend is breed in de schouders met een gewelfde rug.
De snavel bij de woerd is beduidend langer dan bij de eend.
Het komt wel eens voor dat op de olijfgroene snavel van de woerd en de geel bruine snavel van de eend, lichtgele plekken ontstaan. Trekt u zich daar niets van aan, het dier is wat pigment gevoelig.

Kleurbeschrijving.

Ik ga u niet belasten met details. Er zijn duidelijke beschrijvingen hierover in omloop.
Sprekend is bij de woerd zijn smaragd groene kop, die vlak boven de borst omsloten wordt door een ¾ witte halsring die aan de achterzijde open is. Bij de enorme diepe borst spreekt men van een wijnrode of purper kleur.
De flanken worden bedekt met een grijs parelveld. De spiegel omranding moet wit zijn.
Bij de eend valt de amandel bruine hoefijzer tekening op, die haar roodbruine verenkleed bedekt. Deze tekening is op de rug het grootst, Bij de kop, hals en handpennen ontbreekt de hoefijzeren tekening.

 

Enkele wenken.

Menigeen denkt en terecht dat deze eenden voor vriestemperatuur ongevoelig zijn, dus  geen nachthok of beschutte plek nodig hebben. Het is echter verstandig de Rouaan eenden, gezien hun gewicht, ‘s avonds bij vorst in een nachthok te plaatsen. Het zal niet de eerste keer zijn dat men Rouaan eenden ’s morgens vastgevroren aan de grond vindt met alle nare gevolgen van dien.
Met het oog op het komende voorjaar moet u er voor zorgen dat uw dieren niet te vet zijn, anders loopt u risico op bevruchtingsproblemen bij de woerd en legnood bij de eend.
Schoon zwemwater is een must, vanwege hun omvangrijke verenkleed, zijn Rouaan eenden constant bezig hun veren in te vetten via de stuitklier. 
Groenvoer/bladgroenten zijn onontbeerlijk en verhogen de weerstand.
Ga heel rustig met deze eenden om want ze zijn kwetsbaar door het ontbreken van vluchtmogelijkheden (wegvliegen) en kunnen daardoor in stress geraken..
Het zijn zeer aanhankelijke eenden waar u veel plezier van kunt hebben.

Publicatie van de NPS
Kenneth Broekman